Unfinished Thoughts
It will never be easy to leave all behind. To start a new life different from what you used to have, to move out from your comfort zone, to sacrifice everything for what we call ‘changes’. That was I felt when I chose this situation. I know for a fact that this wouldn’t be easy, still, I embraced it, and for I believed that it will be all worth-it. For almost a year, I hold on to this thought. I convinced myself that what I’m going through is just part of the adjustment and these small sacrifices will bring me a more fruitful tomorrow. My family didn’t want this for me even at the beginning. They said there is something better if only I have the courage to search. I never listened because I want to prove my perception. My dreams are really the reasons why I hold on for this long. Seriously, I fought for this job.
When the situations came that knock me off my feet, I just lie down and cry. The thought of going home never fade but I chose to fight knowing that in few days, I’ll be home, I’ll be safe and I’ll be fine, again. It never stopped there, I always long for comfort, for a home, for a friend or family who can understand me. I felt nostalgic everyday. The situation became worse, it became emotionally damaging, and it made me feel me so weak and unhealthy.
Few months back, I was rushed to the hospital because of this stubbornness. I thought it was just a severe fever that was caused by the weather but it’s not. My health is getting worse. I was diagnosed with Anemia, UTI and Hypokalemia. I hated myself because it made me realized the pain and hardships that I brought to my family and they are the one who are greatly affected by my sacrifices. I became an additional burden to them. I asked myself. “Is it still worth the fight?”
I stayed even if circumstances like this tell that I really have to let go. I remained positive though it’s hurting me more. Patience – I put that in my mind everyday. Again, things get worse. Every two weeks, I can feel the symptoms of my illness. And it made me less effective in doing my job because of my absences. The management might understand me more after I was rushed in the hospital but this made me feel so guilty every now and then. At last, I came to the decision of letting go.
Yes, this decision is tough. I wasn’t an overnight decision. There are a lot of things that I considered. This decision is now for the company especially for me. The company needs someone who can give it all for them, maybe someone who is more physically and emotionally ready to handle everything. And me, I know I really have to rest and recover for me to regain everything that I lost.
(Source: missjaniceaustria)
- MATAAS ANG STANDARDS - Aba. Kailangan mong gumising sa katotohanang walang ideal guy/girl. Okay. Kung makita mo man yung hinahanap mo na gwapo/magandang matalino na mayaman na mabait pero nung nakasama mo naman eh nakita mo na once a week lang siya maligo, mahiyain magtoothbrush kaya naman sobrang bad breath, puro barya ang mga hita at binti, oh, edi turn-off na? Kung lahat tao ay katulad mo na mataas ang standards, malamang, wala ng may syota ngayon. ^^
- NAGKUKULONG SA BAHAY - Walang makaka-appreciate sa panloob o panlabas na beauty mo kung nagkukulong ka lang sa bahay at daig mo pa ang mga preso sa bilibid na naka-bartolina. Okay. Nandiyan nga ang nanay mo para sabihan ka na maganda o gwapo ka pero I’m sure, umay na umay na rin yan sa pagmumukha mo kaya mas maigi kung lumabas labas ka naman para makakilala ka ng iba’t-ibang uri ng tao.
- MUKHA KANG LOSYANG - Kadalasang krimen ng mga single. Hindi nagbibigay ng ayusin ang sarili physically. Bakit pa nga ba e wala ka namang dahilan para mag-ayos, diba? MALI. Dapat nga, lalo kang mag-ayos para makita ang marketability mo. Hindi krimen ang maging fashionista kahit kaunti. Did you know na ang ratio ng lalaki sa babae ay 4:1? Kaya te, magsimula ka ng mag-ayos at baka yung crush mo eh maagaw pa ng mga intrimitida sa paligid mo.
- MASYADONG MAGALING - (Medyo sensitive to kasi parang masasagasaan ko yung male ego dahil sa ibang babaeng magagaling. SORRY NA.) May ibang lalake na nabuburaot dahil mas magaling at mas marunong ang babae sa kanila. Para sa akin, hindi na nila iyon prublema dahil malamang, insecurity nila ang bumubulong sa kanila pero minsan kasi, hindi na makatarungan na laging superior ang mga babae kahit babae ako. Kailangan, maramdaman din ng mga lalake sa iyo na hindi mo siya ina-under. Hindi ko rin sinasabi na i-compromise mo ang talents mo. Ano bang magagawa ko kung likas na talentadong nilalang ka diyan sa pagiging magaling, pero wag mo namang ipagdukdukan na sobrang galing ka sa ibang tao. Wag na wag mong kalimutan na may dalawang klase ng yabang sa mundo. Wag kang mang-intimidate kung ayaw mong ma-intimidate.
- DALA ANG BIGAT NG KAHAPON - May kasabihan nga, “How can you look forward when you keep looking back?” Walang mangyayari sa love life mo kung dala mo pa yung kabiguang dulot ng nakaraan. Walang sense na magpakabitter ka dahil in the end, lalo ka lang papangit. Pangit na nga, bitter pa. Tsaka wag kang matakot masaktan kung gusto mong magmahal ulit. Laging kaakibat ng love ang pain dahil hindi ka masasaktan kung hindi ka nagmamahal. At isa pa, wag ka ring matakot na kunin ang pagkakataon kung nandiyan na sa harapan mo.
- MASYADONG-MASYADO - Masyadong maganda, masyadong matalino, masyadong talented at masyadong mayaman. Minsan, ito ang mga nagiging factor kung bakit walang gustong manligaw sayo. Siguro, mas maigi kung humble ka lang at wag mayabang. At imbis na maging hambog, share your blessings. Hindi ka lang maganda/gwapo/talented/mayaman. MABAIT PA.
- TOO MANY BOYS - Minsan, nai-intimidate din ang mga lalake pag masyadong maraming boys ang nakabakod kay girl. Wala ngang boyfriend, pero lagi mo namang pino-project na ang daming lumalandi sayo (na pawang mga superficial lang naman at mukhang walang potential na magbigay ng true love sayo). Pag ganyan palagi ang aura at drama mo, most likely, uurong ang mga lalake na may honest intentions sayo at kaya kang mahalin ng todo, kasi natatakot sila na baka ikaw ang di kayang magmahal ng totoo. MALANDI KA HO KASI.
- STRICT ANG PARENTS - Wala akong ibang masabi kundi GOOD LUCK.
- DESTINY ADDICT - Yung mga taong hinihintay na gumawa ang tadhana ng paraan para pagtagpuin sila ng kanilang mga soulmates or whatever. Ayaw kumilos o kung ano pa dahil naniniwala siya na kung sino man yung talagang para sa kanya ay darating na lang bigla sa paraang hindi niya inaasahan. Serendipity? Laging maririnig sa kanila ang… “DARATING YAN. WAG KASING HANAPIN.”
- PERFECTIONIST - Simula nung nag-exist siya sa mundo, nakalista na ang mga bagay na gusto niya sa isang tao. Kapag may nakilala siya at nakitang madumi ang kuko, magkadikit ang kilay, may butas sa ngipin o parang penguin maglakad, wala na, turn off na. Laging maririnig na nagsasabing.. “OKAY NA SIYA EH. KAYA LANG GUSTO KO YUNG GANITO….”
- FRIENDS FOREVER - Sus. Kunwari ka pa. Alam mo namang gusto mo talaga yang best friend o special friend mo pero hindi mo sinasabi at pinapadama dahil ayaw mong masira ang pagkakaibigan ninyong dalawa. Yung tipong pag may kasamang iba yung gusto mo, kunwari ka pang masaya ka para sa kanya, pero sa totoo lang, gusto mo ng malusaw dahil sa global warming. Palagi na lang nilang sinasabing.. “I’M SO HAPPY FOR YOU.”
- BORN TO BE ONE - Single blessedness. Nilikha ka siguro para mag-isa (pero may pamilya at mga kaibigan ka naman diba) hanggang tumanda ka na at ipadala sa home for the aged. Marami akong kakilalang mukhang ganito ang patutunguhan at hindi naman sila mga pangit o abnoy talaga. Minsan, masyado lang talaga silang masungit.
- I’M NOT READY TO COMMIT BUT I REALLY REALLY LIKE YOU - Yung mga taong masaya na sa trip trip lang at kung ano lang ang mangyari. Kahit sino na lang ang dumating okay lang basta no strings attached. For fun at walang seryosohan.
- WE HAD THE RIGHT LOVE AT THE WRONG TIME - Yung mga taong laging idinadahilan na masyado pa silang bata o kaya masyado na silang matanda. May mga taong ganyan, yung pakiramdam nila na laging may tamang panahon ang love. Pero ang labo lang kasi sa tuwing may pagkakataon, lagi nilang iniisip na wrong timing pa rin yun. Labo niyo lang.
- TRAUMA - Dahil sa dami ng mga heartbreaks na naranasan, sinumpa mo ng hindi ka na magmamahal. Ayaw mo na. Sawa ka na sa paglalalaslas ng pulso, este, sa paglalagay ng mga madramang stat message sa FB at pag-iyak ng balde-baldeng luha. “PAGOD NA AKONG MASAKTAN. *HIKBI*”
- AYAW - Una, ayaw mo lang talagang magka-“someone”. Hindi ko na pipilitin ungkatin yung dahilan pero may mga pagkakataon talng talaga na ayaw mo. Ikalawa, baka.. ayaw kasi sayo nung gusto mo and that will be the shittest thing evah. Pwedeng ayaw niya sayo dahil may girlpren o boyprin siya, busy siya or whatever, okaya ayaw lang niya at wala ka ng magagawa dun.
- WALA SA GUHIT NG PALAD MO ANG MAGKA BF/GF - Saklap naman nito. Hindi porke hindi ka magkakaroon ng kasintahan eh loser ka na. Malamang may nakalaan na plano sayo si God kaya gusto niya na wala kang bf/gf. Baka pwede ka daw magpari or magmadre, itaguyod ang buong pamilya at magpakayaman. Laging may purpose kung bakit nangyayari ang nangyayari. Kaya kung halimbawang may darating, wag ng magintarte. Kung hindi mo type ang lalapit sayo, let it go gracefully dahil mahirap na at baka balikan ka ng karma. Kung nandiyan na, gawin na lang ang lahat para magstay siya sa buhay mo.
